Sosna błotna

Sosna błotna Pinus rotundata

Obecnie brak rośliny w sprzedaży.

Pinus rotundata Link.
syn. Pinus mugo Turra subsp. rotundata (Link) Janch. & H.Neumayer
Gatunek występujący naturalnie na średnich wysokościach różnych pasm górskich Europy, m.in. Pirenejów, Alp i Gór Owernii, a w Polsce w Sudetach i północno-zachodnich Karpatach. Spotykany prawie wyłącznie na torfowiskach. Gatunek charakteryzuje się zróżnicowanym typem wzrostu - w naturze egzemplarze rosnące w centralnej części torfowiska przyjmują niski (do 3 m wysokości), krzaczasty pokrój, natomiast na skraju torfowiska, gdzie pojawiają się inne wysokie gatunki, sosna błotna rośnie w formie drzewa z wyraźnym jednym przewodnikiem, osiągając nawet 10 m wysokości i przyjmując ładny, regularny, stożkowy pokrój. Igły ciemnozielone, sztywne i grube, o długości 3-4 cm, zebrane po dwie, utrzymujące się na drzewie nawet przez 9 lat. Szyszki asymetryczne.
Na naturalnych stanowiskach sosna błotna rośnie na podmokłych, bardzo kwaśnych glebach i takie warunki preferuje, ale znosi także gleby suchsze i nieco mniej kwaśne. W pełni mrozoodporna, niewrażliwa na zanieczyszczenia powietrza. Wymaga stanowiska słonecznego. Polecana przede wszystkich do założeń naturalistycznych i parków.
Prowadzona obecnie gospodarka leśna poprzez zalesianie nowych terenów i obniżanie poziomu wód gruntowych może prowadzić do zanikania torfowisk, które są naturalnym stanowiskiem sosny błotnej, co prowadzi do zmniejszania jej populacji. Z tego powodu takson znajduje się w czerwonej księdze jako gatunek zagrożony, w Polsce jest prawnie chroniony. W Niemczech i Polsce podejmuje się próby ponownej introdukcji sosny błotnej, m.in. w rezerwacie pod Węglińcem (woj. dolnośląskie), gdzie znajduje się najdalej wysunięte na północ jej naturalne stanowisko, a także jedyne w Polsce stanowisko w terenie nizinnym.

Napisz swoją recenzję

Sosna błotna

Sosna błotna

Pinus rotundata Link. syn. Pinus mugo Turra subsp. rotundata (Link) Janch. & H.Neumayer Gatunek występujący naturalnie na średnich wysokościach różnych pasm górskich Europy, m.in. Pirenejów, Alp i Gór Owernii, a w Polsce w Sudetach i północno-zachodnich Karpatach. Spotykany prawie wyłącznie na torfowiskach. Gatunek charakteryzuje się zróżnicowanym typem wzrostu - w naturze egzemplarze rosnące w centralnej części torfowiska ...