Świerk purpurowy

Świerk purpurowy Picea Purpurea

Obecnie brak rośliny w sprzedaży.

Picea purpurea Mast.
syn.  Picea likiangensis (Franch.) E. Pritz. var. purpurea (Mast.) Dall. et Jack.
Pierwszy raz opisany w 1906 r. przez Mastersa endemiczny gatunek świerka, występujący jedynie w Chinach w południowej części Gansu, w Qinghai i w północnej części Syczuanu. Jest to gatunek górski, spotykany na wysokości 2600 - 3800 m n.p.m., głównie na północnych stokach. Rośnie w zimnym klimacie kontynentalnym na glebach ubogich w składniki pokarmowe, często bielicowych, lekko kwaśnych lub kwaśnych.
Świerk purpurowy jest dużym drzewem, dorastającym do 50 m wysokości, o pniu prostym, dochodzącym w pierśnicy do 1 m średnicy, pokrytym ciemnoszarą korą. Korona stożkowa, regularna. Igły zielone, krótkie, wąskie, na górnej stronie pędów nastroszone lub przylegające, na dolnej zawsze nastroszone. Szyszki nieduże, jajowate, ok. 3 x 2,5 cm, fioletowe lub ciemnopurpurowe. Wysokiej jakości drewno jest chętnie wykorzystywane w budownictwie, meblarstwie, a nawet do produkcji instrumentów muzycznych, bywa także stosowane do produkcji papieru. To prowadzi do zmniejszania liczebności gatunku, ale wprowadzony w Chinach zakaz wyrębu na wrażliwych obszarach powinien ten spadek zahamować.
Gatunek został sprowadzony do Anglii na początku XX w. przez Ernesta Wilsona i Josepha Rocka, stamtąd rozprzestrzenił się na Europę, jednak nadal jest gatunkiem bardzo rzadkim, spotykanym głównie w arboretach i w większych kolekcjach. Z powodzeniem może być uprawiany w Polsce, zwłaszcza w parkach i dużych, naturalistycznych ogrodach. W okresie spoczynku świerk purpurowy jest odporny na mrozy (USDA 4), jednak młode przyrosty mogą być uszkadzane przez późne przymrozki, dlatego najlepszym dla niego stanowiskiem jest miejsce osłonięte lub północna wystawa, które pozwolą nieco opóźnić jego wiosenny start. Wymaga stanowiska słonecznego, źle znosi zacienienie. Nie ma dużych wymagań glebowych, dobrze rośnie na ubogim, nawet bardzo kwaśnym, ale niezbyt suchym podłożu. Dość wrażliwy na wiatr, zwłaszcza jeśli rośnie na płytkich glebach. Wrażliwy na stojącą wodę, suszę i zanieczyszczenia powietrza.

Napisz swoją recenzję

Świerk purpurowy

Świerk purpurowy

Picea purpurea Mast. syn.  Picea likiangensis (Franch.) E. Pritz. var. purpurea (Mast.) Dall. et Jack. Pierwszy raz opisany w 1906 r. przez Mastersa endemiczny gatunek świerka, występujący jedynie w Chinach w południowej części Gansu, w Qinghai i w północnej części Syczuanu. Jest to gatunek górski, spotykany na wysokości 2600 - 3800 m n.p.m., głównie na północnych stokach. Rośnie w zimnym klimacie kontynentalnym na glebach ubogich w ...