Sosna sękata

Pinus attenuata
Obecnie brak rośliny w sprzedaży

Pinus attenuata (Lemmon)

Pinus attenuata Lemmon
Gatunek występujący w Meksyku i w Stanach Zjednoczonych na terenie stanów Kalifornia i Oregon. Rośnie przede wszystkim u podnóży gór i na suchych stokach, na wysokościach 300-1200 m n.p.m. Jest to krzew lub drzewo o pniu prostym i pokroju szeroko lub wąskostożkowym, w wyjątkowo korzystnych warunkach może dorastać nawet do 25 m wysokości, zwykle jest znacznie niższy. Kora brązowa, spękana płytko, łuszczy się nieregularnymi, małymi płytkami. Igły żółtozielone o długości 9-15 cm i szerokości 1,3-1,8 mm, lekko skręcone, zebrane po trzy, utrzymują się na drzewie przez 3-5 lat. Szyszki o długości 7-15 cm, o barwie żółtej lub czerwonobrązowej, asymetryczne, ciężkie i twarde, długo utrzymują się na drzewie. Szyszki długo pozostają zamknięte, otwierają się np. w ogniu, nasiona o dużej ogniotrwałości. Sosna sękata jest doskonale przystosowana do przeżywania pożarów, które w miejscu jej występowania występowały naturalnie. Ze względu na to, że obecnie stosuje się politykę zapobiegania naturalnym pożarom, gatunek ten, podobnie jak inne gatunki sosen, np. sosna długoigielna, może być wypierana przez bardziej ekspansywne, ale wrażliwe na ogień gatunki liściaste. Ze względu na słaby wzrost i niską jakość drewna, sosna sękata nie ma żadnego znaczenia gospodarczego.
Rzadko spotykany gatunek, stanowiący przede wszystkim ciekawostkę. Wymaga gleb przepuszczalnych, źle reaguje na nadmiar wody, za to bardzo dobrze znosi suszę. Charakteryzuje się średnią mrozoodpornością, znosi temperatury rzędu -17 st. C, dlatego w mroźniejsze zimy może być uszkadzany, zwłaszcza na wschodzie Polski.