Brzoza etneńska

Betula aetnensis
Obecnie brak rośliny w sprzedaży

Betula aetnensis


Betula aetnensis Rafin
Endemiczny gatunek brzozy, występujący jedynie na zboczach Etny na Sycylii. Rośnie na znacznej wysokości, często tworząc lasy. Pod względem budowy tkankowej, morfologii i ekofizjologii jest bardzo podobna do brzozy brodawkowatej Betula pendula.
Brzoza etneńska jest drzewem osiągającym 4 - 15 m wysokości, chociaż powyżej 2000 m n.p.m. często rośnie w formie krzewu. Charakteryzuje się korą białą i gładką, nie ciemniejącą nawet u nasady pnia. Liście trójkątne, ciemnozielone, mniej ostre niż liście brzozy brodawkowatej. Kwitnie maj - czerwiec, kwiaty męskie są barwy żółtej, a żeńskie - jasnozielonej.
Jej naturalne siedlisko charakteryzuje się specyficznymi warunkami klimatycznymi i glebowymi: średnia roczna temperatura wynosi ok. 8 st. C., ilość opadów to 1000 mm, śnieg występuje od grudnia do marca, a letni okres suszy trwa dwa miesiące. Gleba jest przepuszczalna, z niewielką zdolnością zatrzymywania wody, zawiera mało substancji organicznej i azotu, za to znaczne ilości minerałów pochodzących z wulkanicznych popiołów i żużli. Powietrze jest zanieczyszczone związkami siarki, które w większym stężeniu mogą uszkadzać rośliny, a równocześnie ma podwyższony poziom dwutlenku węgla, który sprzyja wzrostowi roślin.
Dzięki wzrostowi w takich warunkach, Betula aetnensis jest przystosowana do ekstremalnych warunków. Świetnie znosi zarówno mrozy, jak i okresy suszy i upałów. Jest szczególnie polecana do nasadzeń w trudnych warunkach, ale ze względu na ładną, gładką i białą korę na pniach i konarach, a także lekki, typowy dla brzozy pokrój, ozdobi każdy ogród i park.