Kielichowiec wonny pochodzi ze wschodu Stanów Zjednoczonych, gdzie między Wirginią, a Florydą jest bardzo rozpowszechniony. Jest to rozłożysty krzew o powyginanych gałęziach, dorastający do wysokości 3 metrów. Liście jajowate lub eliptyczne, ciemnozielone, omszone od spodu, pachnące, długości do 15 cm. Jesienią przebarwiają się na złocisty kolor. Pędy i korzenie również wydzielają aromatyczne olejki eteryczne. Kwitnie około miesiąca, na przełomie czerwca i lipca. Kwiaty około 5 cm średnicy, są pachnące, brunatnoczerwone lub wręcz brązowe, przypominające zapachem truskawki. W swojej ojczyźnie z racji zapachu kwiatów często nazywany jest krzewem truskawkowym. Kwiat jest obupłciowy i wszystkie jego części są ułożone spiralnie na dnie kwiatowym. Okwiat pojedynczy składa się z wielu pojedynczych listków. Owocem jest nibytorebka o kształcie eliptycznie wydłużonym, zawierająca wydłużone brązowe nasiona-niełupki, długości 6-7 mm. Nasiona zawierają trujący alkaloid kalikantynę, a liście kwas pruski. Kielichowiec wonny może rosnąć na przeciętnej ogrodowej glebie odpowiednio żyznej, przepuszczalnej, i umiarkowanie wilgotnej. Wymaga stanowiska słonecznego i osłoniętego. Odporny na wszelkie choroby i szkodniki. Odporność na mróz jest dość duża. Wytrzymuje do temperatury - 26ºC. W surowe zimy w Polsce centralnej i wschodniej może przemarzać. Zalecana uprawa w strefach klimatycznych 6b-7b. Przycinać w celu zachowania zwartego charakteru lub formowania należy po przekwitnięciu.

    Zastosowanie: zasługuje na sadzenie w honorowych miejscach: przy drzwiach wejściowych, wokół tarasu, wszędzie tam, gdzie można się będzie rozkoszować zapachem jego kwiatów.