Grusza pospolita

Pyrus communis

      Drzewo rosnące na terenie Europy, także w Polsce, na obrzeżach lasów, nad rzekami, wśród pól i w zaroślach. Osiąga dość pokaźne rozmiary, dorastając czasem do 20 m wysokości i jest dosyć długowieczna (żyje nawet kilkaset lat), posiada stożkowatą lub kulistą koronę, a pędy pokryte są cierniami. Liście mają długość do 8 cm, są jajowate lub zaokrąglone, długoogonkowe, na górnej stronie ciemnozielone i błyszczące, w jesieni przybierają barwę żółtą lub czerwoną. Kwitnienie odbywa się na przełomie kwietnia i maja, równocześnie z rozwojem liści. Kwiaty białe , średnicy około 3 cm, zebrane w baldachogrona liczące do 9 kwiatów. Owoce o gruszkowatym lub kulistym kształcie osiągają wielkość do 3 cm, żółtobrązowe. Jest bardzo odporna na suszę i zanieczyszczenia powietrza. Światłolubna, znosi jednak niewielkie ocienienie, tolerancyjna także w stosunku do jakości gleby, byleby nie była zbyt mokra.
        Zastosowanie: Jest to jedno z najbardziej wszechstronnie wykorzystywanych drzew. Od dawna uprawiana jako drzewo owocowe, choć owoce nadają się do jedzenia dopiero po uleżeniu, gdy zmiękną i miąższ stanie się lekko brązowawy (stąd popularna nazwa „ulęgałki”), tracą wówczas cierpki smak. Doskonale nadaje się do sadzenia przy ruchliwych ulicach, gdyż nie szkodzą jej zanieczyszczenia komunikacyjne. Pięknie wygląda w okresie kwitnienia, ozdobne są również przebarwione liście jesienią, dlatego może być polecana do sadzenia praktycznie w każdym ogrodzie, także ozdobnym.