Głóg dwuszyjkowy

Crataegus laevigata

Krzew lub niewysokie drzewo występujące na obszarze całego kraju w stanie dzikim. Roślina ta jest wyjątkowo odporna na warunki środowiskowe, rośnie nawet na najgorszych glebach, w niekorzystnych warunkach, znosi długotrwałe susze a także zimowe mrozy, jest także nieczuły na zanieczyszczenia powietrza – może być zatem sadzony w miastach, za czym także przemawia jego niewielkich rozmiarów korona. Starsze egzemplarze rosną do wysokości 5-6 metrów, wykształcają prosty pień jeśli rosną w zwarciu, jeśli samotnie – pozostają w pełni ugałęzione do samej ziemi.

Nazwa tego głogu wywodzi się ze szczegółów budowy anatomicznej – w budowie kwiatu dolny słupek posiada dwie szyjki. Głóg kwitnie obficie wiosną (w maju) drobnymi, białymi kwiatami, z których rozwijają się grona niewielkich (do 1 cm średnicy) czerwonych, owoców. Owoce są jadalne, mają lekko mączysty, czasem nieznacznie słodkawy smak. Wewnątrz owocu kryją się 2 pestki.

Roślina ta ma szerokie zastosowanie zielarskie! Surowcem zielarskim są kwiatostany oraz owoce. Z kwiatów wyrabia się najczęściej napary oraz nalewki, które mają bardzo korzystne działanie na mięsień sercowy oraz otaczające go naczynia wieńcowe. Preparaty z głodu podaje się osobom po przebytym zawale serca, ale także w przypadku nerwic, bezsenności czy chorób wieku starczego.
Z owoców można wyrabiać także wina oraz smaczne powidła!

W ogrodach oraz w zieleni miejskiej często sadzi się odmianę ozdobną tej rośliny – Głóg dwuszyjkowy ‘Paul’s Scarlet’, który wyróżnia się pełnymi, czerwonymi kwiatami, którymi roślina jest wręcz cała obsypana w okresie kwitnienia!