Dąb szypułkowy

Quercus robur

        Drzewo rosnące w całej Europie i północnej Azji, głównie na niżu, dorastające do 35 m wysokości, choć np. w Puszczy Białowieskiej niektóre stare okazy osiągnęły nawet 42 m ! Pień zwykle nisko nad ziemią rozgałęzia się na wiele konarów, dlatego pokrój drzewa bywa czasem trochę nieregularny. Kora pnia bruzdowana szarobrązowa, także na młodszych drzewach. Liście osiągają długość do 12 cm  i szerokość 8 cm, są nieco pofalowane, o 5 – 7 zaokrąglonych klapach sięgających do połowy blaszki, sprawiające wrażenie asymetrycznych, u nasady liścia widoczne są uszka, od góry liście są ciemnozielone, a od spodu jaśniejsze. Kwitnie w maju jednocześnie z rozwojem liści, na dwa tygodnie przed dębem bezszypułkowym. Kwiaty męskie w luźnych kwiatostanach zielonożółte, żeńskie niepozorne z czerwonawymi znamionami. Żołędzie osiągają długość 3 cm, są otoczone miseczką do 1/3 długości i zebrane zwykle po 2 lub 3 na wyraźnych szypułkach długości do 8 cm. Wymaga żyznych, próchnicznych i wilgotnych gleb. W młodości jest cienioznośny. Jest drzewem bardzo długowiecznym i rośnie dość wolno.
    Zastosowanie: Roślina nadaje się do dużych ogrodów, szczególnie leśnych, położonych na żyznych glebach oraz do wszelkich założeń o charakterze naturalistycznym i parków.