Brzoza ojcowska

Brzoza ojcowska Betula oycoviensis

Obecnie brak rośliny w sprzedaży.

  • Pojemnik C2
  • Model Wys.60-90cm

Betula oycoviensis

    Podobna do brzozy brodawkowatej, ale niższa i bardziej krzaczasta, o drobniejszych i słabiej unerwionych liściach, krótszych kwiatostanach, dorasta zazwyczaj do 8 m, rzadziej do kilkunastu metrów. Kwitnie w bardzo młodym wieku, a owocostany pozostają przez cała zimę na krótkopędach. Korowina pnia biała. Występuje w południowej Polsce, ale bardzo rzadko, m. in. na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w Beskidach oraz w Sudetach i podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Poza tym znana jest także z pojedynczych stanowisk m. in. w Szwecji, Danii, Czechach, Słowacji, Ukrainie, Rumunii i w Rosji.

Uprawa i zastosowanie:

     Roślina ta bezwzględnie wymaga stanowiska dobrze nasłonecznionego, pozbawionego roślinności konkurencyjnej, szczególnie w pierwszych latach po posadzeniu. Preferuje gleby gliniaste o kwaśnym odczynie. Dobrze znosi zanieczyszczenia powietrza. Nie jest rośliną bardzo ekspansywną i może być uprawiana w niezbyt dużych ogrodach przydomowych. Warto byłoby częściej sadzić tę brzozę szczególnie w ogrodach przyszkolnych (ze względu na wartość edukacyjną), osiedlach i w parkach przyczyniając się do jego zachowania i ochrony oraz zwiększenia ogólnej liczby tych roślin w naszym kraju.

Ciekawostki:

     Brzoza ta została po raz pierwszy opisana w Polsce, jest mieszańcem brzozy brodawkowatej oraz nie występującej obecnie na stanowiskach naturalnych brzozy Szafera (B. szaferi), a która została odkryta najpierw w warunkach sztucznych. Można ją otrzymać przez krzyżowanie wsobne osobników brzozy ojcowskiej. Ujawnia jednak cechy niekorzystne i słaboprzystosowawcze, jest ona (b. Szafera) wrażliwa na mrozy i odznacza się słabą żywotnością, ale sporadycznie, choć niezwykle rzadko i tylko na krótko pojawia się ona także w rejonach występowania brzozy ojcowskiej, jednak prawdopodobnie nie jest w stanie przetrwać w środowisku naturalnym także z powodu słabego wzrostu, konkurencji roślin i zacienienia. Niższy wzrost brzozy ojcowskiej, jak również wczesne wchodzenie w fazę generatywną (kwitnie już w drugim roku od skiełkowania) są cechami odziedziczonymi właśnie od krzewiastej brzozy Szafera. Brzoza Szafera jest gęstym krzewem dorastającym do nieco ponad 1 m wysokości i charakteryzuje się skąpym unerwieniem liści (2-4 pary nerwów) oraz odległym grubym ząbkowaniem na ich brzegu, liście na krótkopędach osiągają przeważnie niewiele ponad 1 cm długości, a na długopędach zwykle do 6 cm. Z nasion brzozy ojcowskiej wyrastają zarówno siewki brzozy ojcowskiej (mniej więcej połowa siewek), jak i siewki brzozy brodawkowatej.

 

  • Pojemnik C2
  • Model Wys.60-90cm

Napisz swoją recenzję

Brzoza ojcowska

Brzoza ojcowska

Betula oycoviensis     Podobna do brzozy brodawkowatej, ale niższa i bardziej krzaczasta, o drobniejszych i słabiej unerwionych liściach, krótszych kwiatostanach, dorasta zazwyczaj do 8 m, rzadziej do kilkunastu metrów. Kwitnie w bardzo młodym wieku, a owocostany pozostają przez cała zimę na krótkopędach. Korowina pnia biała. Występuje w południowej Polsce, ale bardzo rzadko, m. in. na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w Beskidach oraz ...