Topola osika Populus tremula
Opis: Osika rośnie w całej Europie i większości Azji. W Rosji tworzy lasy osikowe, u nas rośnie w borach mieszanych. Jest gatunkiem pionierskim. Rośnie bardzo szybko: w wieku 2 lat ma 2 m wzrostu; w ciągu 15 lat osiąga około 15 m; w wieku 50 lat ma około 20 m - wtedy przestaje rosnąć. W wieku 100 lat zamiera. Ma wysmukłą koronę długości 1/3 wysokości pnia. Pień jest pokryty szarooliwkową korą, która z wiekiem staje się ciemnoszara i popękana. Osika ma dekoracyjne liście. Są okrągłe, o karbowanym brzegu. Blaszki liściowe mają ok 2-3 cm średnicy. Ogonki liściowe są spłaszczone, ustawione bocznie, są bardzo długie do 10 cm. Tak ustawione ogonki liściowe są wrażliwe na najmniejszy podmuch wiatru. Dlatego liście drżą praktycznie cały czas, wydając cichy delikatny szelest. Stąd wzięło się powodzenie „drżeć jak osika”.
Zastosowanie: Nadaje się jako roślina do wysadzania alejek, ze względu na szybko osiągany efekt. Jest bardzo odporne na mróz, suszę, szkodniki. Udaje się na każdej glebie. Nie wymaga nawożenia. Nadaje się również na tereny pogórnicze, poprzemysłowe, zanieczyszczone tereny miejskie. Drewno nadaje się na skrzynki do owoców oraz na sklejkę.
Ciekawostki: Z osiką związanych jest wiele wierzeń ludowych. Kiedyś osikowymi palikami przebijano trumnę razem z umarłym, aby już nigdy nie powrócił na ziemię jako zjawa. Ten obyczaj zachował się na Kresach aż do II wojny światowej.
