Świerk kaukaski

Picea orientalis

     Bardzo ładne drzewo o regularnej, stożkowatej koronie, z gęstymi, delikatnymi gałęziami. jego główną ozdobę stanowią młode przyrosty wraz z różowymi podłużnymi szyszkami, które nadają mu bardzo ciekawy wygląd. Rośnie wolno ale w naturze dorasta do 30 m wysokości. Igły długości 6-8 mm i średnicy 1 mm, ciemnozielone, błyszczące, tępo zakończone. Szyszki wąskie, wrzecionowate, długości 5-9 cm i średnicy 2, 5 cm. Bardzo dobrze rośnie w rejonach nadmorskich. Wymagana glebowe i wilgotnościowe przeciętne, ale należy unikać gleb wapiennych. Jest stosunkowo odporny na mróz, chociaż w młodym wieku uszkadzają go suche i mroźne wiatry. Jest średnio odporny na zanieczyszczenia powietrza. Do Europy sprowadzony w 1837 r., stosowany przede wszystkim jako drzewo parkowe. Jest jednym z najbardziej cienioznośnych gatunków świerka.

         Zastosowanie: ze względu na ładny pokrój stosowany jako pojedyncze nasadzenie w ogrodzie, w kompozycjach drzew wysokich, piennych, naturalistycznych, może rosnąc w grupie, a także pojedynczo, wtedy ukazuje walory pięknie podgiętych gałęzi.