Olsza czarna
- Powiększ do pełnego rozmiaru
Alnus glutinosa
Drzewo dorastające do 30 m wysokości o luźnej koronie. Strzeliste, pień jest widoczny aż do wierzchołka korony, co jest rzadkością u drzew liściastych. Gałęzie są cienkie, dość krótkie. Kora jest prawie czarna. Liście są ciemnozielone, jajowate, zaokrąglone lub z wycięciem na wierzchołku. Mają podwójnie piłkowany brzeg liścia. Młode pędy są lepkie. Kwiatostany są w formie „kotków”. W naturze drzewo to rośnie na terenach bagiennych. Jest rodzimym gatunkiem drzewa.
Uprawa i zastosowanie: Pomimo, że olsza w naturze rośnie na kwaśnych glebach bagiennych, to może rosnąć na każdej glebie, na jakiej się ją zasadzi. Roślina współżyje z bakterią Schinzia mollis, która przyswaja azot z atmosfery, dlatego olsza użyźnia glebę. Stąd też, stosuje się ją do rekultywacji terenów poprzemysłowych. Olsza jest rośliną mrozoodporną, odporną na zanieczyszczenia powietrza. Nie wymaga nawożenia.
Ciekawostki: Olsza czarna ma wodoodporne drewno, które bardzo powoli rozkłada się w wodzie i glebie, dlatego kiedyś używano jej w budownictwie wodnym. Drewno ma czerwoną barwę po wysuszeniu. Olsza czarna stosowana jest w ziołolecznictwie do leczenia chorób żołądka i biegunek. Korę używano w dawnych czasach do farbowania na czarno – skąd wzięła się polska nazwa.
