Jodła pospolita

Abies alba

      Piękne drzewo w naszych warunkach osiągające do 50 m, pierśnica do 1,5 m, korona wąska, dość luźno ugałęziona, na szczycie tworzy się tzw. "bocianie gniazdo". Jodła jest drzewem iglastym niezrzucającym igieł na zimę. Ma silny, gruby pień, pokryty szarą korą. Igły jodły są giętkie i ułożone na gałązce grzebieniasto. Na ich spodniej stronie widać dwa podłużne paski. Ich wierzchołki są tępo zakończone lub mają wyraźne wcięcie. Kwiaty męskie są żółte, kuliste, osadzone w kątach igieł na wierzchołkach gałązek. Szyszeczki z kwiatami żeńskimi rosną zawsze pionowo, początkowo maja kolor czerwonawofioletowy, później jasnozielony. Gdy na początku października zaczynają dojrzewać całkowicie rozpadają się, uwalniając duże oskrzydlone nasiona. Na pędzie pozostaje wtedy jedynie oś szyszki zwana trzpieniem. Jodła jest typowym gatunkiem lubiącym cień, o dużych wymaganiach siedliskowych.

       Zastosowanie: Jako gatunek leśny ma zastosowanie w wielu nasadzeniach wysokich dla przestrzeni lasów, parków i dużych ogrodów. Jodły mogą dożyć nawet 500 lat. Ich jasne, trwałe drewno wykorzystuje się do budowy domów i instrumentów muzycznych np. organów.
       Ciekawostki: Jeśli rozetrzesz igły jodły, poczujesz zapach pomarańczy. Jest to również roślina lecznicza. Surowce służą do otrzymywania olejku eterycznego, który pozyskuje się przez destylację z parą wodną. W jego skład wchodzi kadynen, flawanol – taksyfolina, węglowodór seskwiterpenowy, pinen i limonen. Stosowany jest do nacierań przy bólach reumatycznych, do kąpieli wzmacniających. Wykrztuśne działanie olejku wykorzystywane jest przy inhalacjach w stanach zapalnych gardła i oskrzeli.